Wina z czarnego bzu

Czasami nazywany „Englishman’s grape”, pospolity czarny bez był używany do produkcji wina od setek - prawdopodobnie tysięcy - lat. Same czarne bzu tworzą bogate, aromatyczne wino, ale od dawna są dodawane do innych win owocowych i jagodowych, w tym winogron, w celu dodania koloru, taniny i złożoności. Rzeczywiście, na przestrzeni lat doszło do kilku „skandali”, kiedy odkryto, że komercyjne winiarnie fałszowały swoje wina gronowe poprzez dodanie czarnego bzu w celu poprawienia ich koloru. Domowi winiarze oczywiście mogą je wykorzystać do tego celu, jeśli sobie tego życzą.

Czarny bez jest od dawna używany do celów spożywczych, napojów i leczniczych. Ciasto z czarnego bzu, dżem i galaretka, tarty, napoje smakowe i oczywiście wino to tylko niektóre z jego bardziej znanych zastosowań.

Wino z czarnego bzu ma wyjątkowy smak, który z czasem znacznie się zmienia. Kiedy używa się zbyt małej ilości jagód, wino jest rzadkie i prawdopodobnie nie poprawi się. Kiedy używa się zbyt wielu jagód, garbniki i inne składniki smakowe mogą przytłoczyć podniebienie i wymagać rozcieńczenia, zmieszania lub przedłużonego dojrzewania, aby uzyskać łagodny smak. Pomiędzy tymi skrajnościami są wina, które często oferują wyjątkową przyjemność. 

Gatunek Sambucus

Rodzaj Sambucus  składa się z maksymalnie 30 gatunków.

Dwa gatunki stanowią większość wina z czarnego bzu produkowanego w Europie i Ameryce. Europejski Elder ( S. nigra ) rośnie w Wielkiej Brytanii i od Skandynawii na południe do Afryki Północnej i na wschód do Azji. Uległa naturalizacji w Ameryce Północnej i prawie wszędzie, gdzie została zasadzona, ptaki szybko rozsiewają nasiona.

American Elder ( S. Canadensis ) rośnie w większości Stanów Zjednoczonych i we wschodniej części Kanady. Gatunki te mają odpowiednio czarne i niebiesko-czarne jagody.

Inne ważne gatunki to bez niebieski ( S. cerulea ), bez meksykański ( S. mexicana ), bez czarny ( S. melanocarpa ), bez rudy z wybrzeża Pacyfiku (S. callicarpa ) i bez z Florydy ( S. simpsonii ). Dwóch innych starszych europejskich starszych ma niewielkie znaczenie - europejski czerwony starszy ( S. racemosa ) i europejski starszy krasnolud ( S. ebulus ). W Australii (i Nowej Gwinei) ważny jest żółty starszy ( S. australasica ) i biały starszy ( S. gaudichaudiana ). W Ameryce Południowej starszy południowy ( S. australis ) i starszy andyjski ( S. peruviana) są ważne. Prawie tuzin gatunków zamieszkuje części Azji, w tym bez chiński ( S. javanica ), bez chiński czerwony ( S. chinensis ), bez północno-chiński ( S. williamsii ), bez japoński ( S. sieboldiana ), bez czerwony koreański ( S. latipinna ), kaukaz czerwony bez ( S. tigranii ) i azjatycki bzik karłowaty ( S. adnata ).

Dodatkowo wyodrębniono lub wyhodowano dziesiątki odmian do różnych celów. Zwiększenie rozmiaru jagód jest oczywistym celem, a jagody osiągnęły średnicę do 1⁄2 cala (1,3 cm).

Odmiany Adams nr 1 i Adams nr 2 to dwa znane od dawna typy o dobrych właściwościach wzrostu i dużych jagodach. Nowsza odmiana York jest jeszcze bardziej żywotna i daje większe jagody. Inne popularne odmiany to Johns, Kent, Nova i Scotia. Niektóre odmiany osłabiają taniny i zwiększają zawartość cukru, podczas gdy inne są hodowane w celu zwiększenia ilości składników, które mogą być korzystne leczniczo.

Czasami nazywany „Englishman’s grape”, pospolity czarny bez był używany do produkcji wina od setek - prawdopodobnie tysięcy - lat.

Same czarne bzu tworzą bogate, aromatyczne wino, ale od dawna są dodawane do innych win owocowych i jagodowych, w tym winogron, w celu dodania koloru, taniny i złożoności. Rzeczywiście, na przestrzeni lat doszło do kilku „skandali”, kiedy odkryto, że komercyjne winiarnie fałszowały swoje wina gronowe poprzez dodanie czarnego bzu w celu poprawienia ich koloru. Domowi winiarze oczywiście mogą je wykorzystać do tego celu, jeśli sobie tego życzą.

Czarny bez jest od dawna używany do celów spożywczych, napojów i leczniczych. Ciasto z czarnego bzu, dżem i galaretka, tarty, napoje smakowe i oczywiście wino to tylko niektóre z jego bardziej znanych zastosowań.

Wino z czarnego bzu ma wyjątkowy smak, który z czasem znacznie się zmienia. Kiedy używa się zbyt małej ilości jagód, wino jest rzadkie i prawdopodobnie nie poprawi się. Kiedy używa się zbyt wielu jagód, garbniki i inne składniki smakowe mogą przytłoczyć podniebienie i wymagać rozcieńczenia, zmieszania lub przedłużonego dojrzewania, aby uzyskać łagodny smak. Pomiędzy tymi skrajnościami są wina, które często oferują wyjątkową przyjemność. 

Gatunek Sambucus

Rodzaj Sambucus  składa się z maksymalnie 30 gatunków.

Dwa gatunki stanowią większość wina z czarnego bzu produkowanego w Europie i Ameryce. Europejski Elder ( S. nigra ) rośnie w Wielkiej Brytanii i od Skandynawii na południe do Afryki Północnej i na wschód do Azji. Uległa naturalizacji w Ameryce Północnej i prawie wszędzie, gdzie została zasadzona, ptaki szybko rozsiewają nasiona.

American Elder ( S. Canadensis ) rośnie w większości Stanów Zjednoczonych i we wschodniej części Kanady. Gatunki te mają odpowiednio czarne i niebiesko-czarne jagody.

Inne ważne gatunki to bez niebieski ( S. cerulea ), bez meksykański ( S. mexicana ), bez czarny ( S. melanocarpa ), bez rudy z wybrzeża Pacyfiku (S. callicarpa ) i bez z Florydy ( S. simpsonii ). Dwóch innych starszych europejskich starszych ma niewielkie znaczenie - europejski czerwony starszy ( S. racemosa ) i europejski starszy krasnolud ( S. ebulus ). W Australii (i Nowej Gwinei) ważny jest żółty starszy ( S. australasica ) i biały starszy ( S. gaudichaudiana ). W Ameryce Południowej starszy południowy ( S. australis ) i starszy andyjski ( S. peruviana) są ważne. Prawie tuzin gatunków zamieszkuje części Azji, w tym bez chiński ( S. javanica ), bez chiński czerwony ( S. chinensis ), bez północno-chiński ( S. williamsii ), bez japoński ( S. sieboldiana ), bez czerwony koreański ( S. latipinna ), kaukaz czerwony bez ( S. tigranii ) i azjatycki bzik karłowaty ( S. adnata ).

Dodatkowo wyodrębniono lub wyhodowano dziesiątki odmian do różnych celów. Zwiększenie rozmiaru jagód jest oczywistym celem, a jagody osiągnęły średnicę do 1⁄2 cala (1,3 cm).

Odmiany Adams nr 1 i Adams nr 2 to dwa znane od dawna typy o dobrych właściwościach wzrostu i dużych jagodach. Nowsza odmiana York jest jeszcze bardziej żywotna i daje większe jagody. Inne popularne odmiany to Johns, Kent, Nova i Scotia. Niektóre odmiany osłabiają taniny i zwiększają zawartość cukru, podczas gdy inne są hodowane w celu zwiększenia ilości składników, które mogą być korzystne leczniczo.

Produkt dodany do Ulubionych

Ta strona używa plików cookies (ciasteczka). Polityka Cookies  Polityka Prywatności